142 μέρες στη Σαντορίνη (το ημερολόγιο ενός εργαζόμενου στη βαριά βιομηχανία της χώρας)

Continue reading “142 μέρες στη Σαντορίνη (το ημερολόγιο ενός εργαζόμενου στη βαριά βιομηχανία της χώρας)”

ΑΠΑΝΘΡΩΠΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΔΙΑΒΙΩΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΤΟΥ NERINA & ALTHEA STUDIOS ΤΗΣ ΛΕΥΚΑΔΑΣ

Η πανελλαδική καμπάνια seasonFIGHT που διοργάνωσε η ΛΑΝΤΖΑ για τη καλοκαιρινή σεζόν με πολλές συσκέψεις εργαζομένων σε όλη τη χώρα, εξορμήσεις σε χώρους δουλειάς, επαφές με πολλούς/ες συναδέλφους/ισσες και συμβολή στην οργάνωση της πανελλαδικής κινητοποίησης που πραγματοποιήθηκε στις 20/7/2017 συνεχίζει να αναδεικνύει τη σκληρή εργασιακή πραγματικότητα της εξαθλίωσης που βιώνουμε όλοι οι εργαζόμενοι του κλάδου . Σε όλη αυτή τη δραστηριότητα επιβεβαιώθηκε ότι η υπερεκμετάλλευση των εργαζόμενων, η απασχόληση φτηνού και αναλώσιμου δυναμικού, η παιδική εργασία, η εργοδοτική τρομοκρατία και ασυδοσία, η λειτουργία ως πεδίο πειραματισμού των νέων  εργασιακών συνθηκών και καταπάτησης των εργατικών κατακτήσεων (βλ. προγράμματα απασχόλησης τύπου voucher, υπογραφή συμβάσεων κατώτερων του βασικού μισθού, ωρομσθίες κοκ) αποτελούν τον κανόνα.
Η απειλή της ανεργίας, οι λίστες με τους χιλιάδες σε αναμονή σε περίπτωση απόλυσης και η εργοδοτική τρομοκρατία βρίσκουν την απόλυτη εφαρμογή τους στις γαλέρες της τουριστικής σεζόν. Τι κι αν οι προβλέψεις για φέτος μιλούν για κέρδη-ρεκόρ; Για την εργοδοσία του τουρισμού ο μόνος σίγουρος δρόμος είναι το ξεζούμισμα των εργαζομένων, οι απειλές και οι απολύσεις.
Η καταγγελία που δεχτήκαμε από επισκέπτες για μια πολλή σοβαρή εργοδοτική αυθαιρεσία στα καταλύματα Νερίνα και Αλθαία στον Άγιο Νικήτα Λευκάδας περιγράφουν τη κατάσταση που συναντήσαμε σε πολλούς χώρους δουλειάς σε όλη τη χώρα. Πιο συγκεκριμένα:
Οι εργοδότες των καταλυμάτων απασχολεί δυο εργαζόμενες ως καθαρίστριες. Δύο νέες γυναίκες κοντά στα 30 για τις οποίες παρέχει ως κατάλυμα ένα παμπάλαιο, σάπιο και παλιό τροχόσπιτο. «Η θέα του και μόνο μας ξένισε, θεωρήσαμε μεγάλο ατόπημα το να βρίσκονται τέτοια σκουπίδια κοντά στο δωμάτιο που θα μέναμε. Φανταστείτε τι σοκ πάθαμε όταν καταλάβαμε πως εκεί έμεναν άνθρωποι» μας είπαν οι καταγγέλλοντες. Το αχούρι αυτό διαθέτει μια εξαιρετικά μικρή και σάπια χημική τουαλέτα και φυσικά καθόλου χώρο για ντουζ, τα κορίτσια αναγκάζονται πολλές φορές να πλένονται με το λάστιχο πίσω από αυτό. Η μια και μοναδική πόρτα είναι σπασμένη και δεν κλείνει και τα παράθυρα είναι χαλασμένα. Δεν μπορούμε να φανταστούμε τι έγινε τις ημέρες του καύσωνα. Το δε πάτωμα είναι όλο σάπιο και καλυμμένο με ένα βρόμικο πλαστικό. Επίσης δεν διαθέτει κουζίνα και ο ιδιοκτήτης μια φορά την ημέρα τους φέρνει δυο μικρά μπολ με φαγητό και για τις δύο. Επιπλέον το πίσω μέρος του τροχόσπιτου είναι σκέτη χωματερή με παλιά σπασμένα αντικείμενα και πλαστικές σακούλες.
Τα κορίτσια δεν είχαν ωράριο. «Τις είδαμε να δουλεύουν από τις 7.30 το πρωί. Ήταν συνεχώς εκεί ,και το βράδυ, περιμένοντας κάποια κράτηση. Το πιο συγκλονιστικό από όλα είναι ότι είδαμε μια από αυτές στις 11.30 το βράδυ να καθαρίζει το βόθρο. Αλήθεια ο βόθρος καθαρίζεται από τις καθαρίστριες ή από ειδικά διαμορφωμένο όχημα;» μας ρώτησαν…..
Αν ένας άνθρωπος μεταχειρίζεται τον εργαζόμενό του ως ζώο πως θα είναι άραγε στη συμπεριφορά του. Τα γνωστά του τουρισμού, απαξιωτικοί χαρακτηρισμοί, προσβλητικές συμπεριφορές, λεκτική έμφυλη βία και πάει λέγοντας…
Οι εργαζόμενοι δεν είναι δούλοι κανενός
Αρνούμαστε αυτή τη κατάσταση. Διεκδικούμε ανθρώπινες και ικανοποιητικές συνθήκες εργασίας, αξιοπρεπείς μισθούς. Στεκόμαστε αλληλέγγυοι/ες με όλους τους εργαζόμενους και τους άνεργους στον αγώνα για μια αξιοβίωτη ζωή. Σηκώνουμε κεφάλι και αντιστεκόμαστε σε κάθε χώρο δουλειάς! Κανένας εργαζόμενος να μη μείνει μόνος του απέναντι στην εργοδοτική τρομοκρατία και αυθαιρεσία.

ΚΕΡΚΥΡΑ : Σε Απεργιακές Κινητοποιήσεις Οι Απλήρωτοι Ξενοδοχοϋπάλληλοι

Σε 24ωρη απεργία προχωρούν σήμερα Παρασκευή οι ξενοδοχοϋπάλληλοι και στις μονάδες «La Grotta Verde» που ανήκει επίσης στον όμιλο «Mayor» καθώς και «Albatros», όπου οι εργαζόμενοι δεν έχουν πληρωθεί ούτε τον Ιούνη.

Το τελευταίο διάστημα, σε απεργιακές κινητοποιήσεις ενάντια στις καθυστερήσεις που σημειώνονται στην καταβολή των δεδουλευμένων τους καθώς και σε μια σειρά από προβλήματα που αντιμετωπίζουν στους χώρους δουλειάς προχωρούν οι ξενοδοχοϋπάλληλοι της Κέρκυρας.

Οι κινητοποιήσεις, τις οποίες έχει προκηρύξει ο Σύνδεσμος Ξενοδοχοϋπαλλήλων Κέρκυρας, ξεκίνησαν την Τετάρτη, ενώ συνεχίζονται σήμερα και τις επόμενες μέρες. Οπως εκτιμάται, ο αριθμός των απλήρωτων εργαζομένων στα μεγάλα ξενοδοχεία του νησιού φτάνει τους 700. Την ίδια στιγμή που η εντατικοποίηση χτυπά «κόκκινο» μαζί με τις πληρότητες των ξενοδοχείων, εκατοντάδες εργαζόμενοι αντιμετωπίζουν καθυστερήσεις στην πληρωμή της μισθοδοσίας τους.

Να σπάσει η εργοδοτική τρομοκρατία στο Spiliotica On the Cliffs στη Σαντορίνη

Οι καταγγελίες που καταφτάνουν από το ξενοδοχείο Spiliotica On the Cliffs στη Σαντορίνη, δεν έχουν προηγούμενο. Από πού να το πιάσει κανείς. Από τις συνθήκες διαμονής και διαβίωσης, από το πόσο κακά τους πληρώνει (παρ’ ότι άλλα είχαν συμφωνήσει στην αρχή), από τα εξοντωτικά ωράρια; Ας τα πάρουμε όμως ένα ένα.

Ο ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου για να μη βάλει δεύτερες βάρδιες αναγκάζει το προσωπικό του να δουλεύει 12ωρα κ 15ωρα με αποτέλεσμα ο μόνος ελεύθερος χρόνος και προσωπικός να είναι αυτός της χαλάρωσης της ξεκούρασης και του ύπνου! Αλλά, ακόμα και τότε, αποφασίζει να επέμβει αποφασιστικά και να επιβάλλει αυτός τον τρόπο που θα “πρέπει” να διαμένουν οι υπάλληλοι του. Ο “κύριος” μας θέλει σκλάβους και στον ύπνο μας, θέλει να ορίζει της ζωές μας εξ ολοκλήρου. Την Πέμπτη 3/8, ο ιδιοκτήτης του Spiliotica On the Cliff σήκωσε το βρωμοχερο του πάνω σε μια 20χρονη κοπέλα μπροστά στο προσωπικό και στα παιδιά του με τη δικαιολογία πως κοιμόταν με το αγόρι της στο σπίτι που τους είχαν παραχωρήσει! Και αφού πέταξε

τα παιδιά έξω μιλώντας τους υβριστικά και χυδαία, όταν εκείνα πήγαν να ζητήσουν τα δεδουλευμένα τους, εκείνος άρπαξε τη κοπέλα από τα μαλλιά και της έδωσε δύο χαστούκια. Έπιασε και το αγόρι από το λαιμό. Η κόρη του είπε στη κοπέλα σηκώνοντας το μεσαίο δάχτυλο” εδώ θα κάτσεις τώρα εσύ”. Αυτό ήταν η απάντηση στην ερώτηση τι θα γίνει με τα χρήματα μου!

Αυτό όμως αποτελεί τη σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Όταν οι εργαζόμενοι καλούνται να συζητήσουν τους όρους πρόσληψης τους, ο συγκεκριμένος “κύριος” τους λέει άλλα. Συγκεκριμένα, συνάδελφοι καταγγέλλουν ότι ενώ είχαν συμφωνήσει πριν πάνε για 9ωρη εργασία καθημερινά και 1100 ευρώ μισθό, όταν έφτασε η ώρα και άρχισαν να δουλεύουν, δούλευαν για τουλάχιστον 13 και 14 ώρες. Ενώ βέβαια, όταν ήρθε η ώρα να πάρουν το μισθό τους, είδαν μόνο 866 ευρώ. Βέβαια, αυτός ο “κύριος” δε σταματά εκεί. Παρά τα αρχικά του ψέματα μέχρι οι συνάδελφοι να πάνε και να ξεκινήσουν δουλειά, φτάνει στο σημείο να τους χρωστάει και δεδουλευμένα χρήματα, γεγονός που κάνει ακόμα πιο εξαγριωτική τη συγκεκριμένη κατάσταση

Πάμε τώρα και στις συνθήκες διαβίωσης. ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΕΣ ΚΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΕΣ για τη σωματική υγεία όσων διαμένουν εκεί. Όπως βλέπει κανείς και στις φωτογραφίες που  ακολουθούν, δεν τηρούνται καν οι κατάλληλες συνθήκες υγιεινής, ενώ οι αρχικές υποσχέσεις του αφεντικού για διαμονή ήταν ότι θα μένουν ανα δωμάτια 2 άτομα του ίδιου φύλου, εν τέλει κατέληξαν να μένουν τουλάχιστον 6 ανα δωμάτιο, και αγόρια κορίτσια όλοι μαζί. Και βέβαια, μιλάμε για υπόγειο, χωρίς κανονικό εξαερισμό, με τα διάφορα έντομα και τρωκτικά να κάνουν βόλτες στους χώρους όπου διαμένουν οι συνάδελφοι. Και βεβαίως, ενώ το αφεντικό ξέρει τι συμβαίνει, αδιαφορεί επιδεικτικά.

Επιτέλους κάτι πρέπει να γίνει. Φτάνει πια!!! Η υπομονή μας έχει εξαντληθεί. Δεν φτάνει που καλούμαστε να δουλέψουμε με τους χειρότερους δυνατούς όρους, δε φτάνει που ο “κύριος” Spiliotica, αλλά και ο κάθε τέτοιος “κύριος” δε μας πληρώνει, αλλά μας αναγκάζει να μένουμε και σε απαράδεκτα “σπίτια”.

Απαιτούμε να αλλάξουν όλα τα παραπάνω άμεσα. Ως πότε η Ομοσπονδία επισιτισμού-τουρισμού δε θα μιλάει για αυτά; Οι τοπικές αρχές της Σαντορίνης θα είναι συνυπεύθυνες αν κάτι συμβεί σε κάποιον εργαζόμενο. Και θα είναι συνυπεύθυνες, αν μετά από αυτήν την καταγγελία δεν προβούν στους κατάλληλους ελέγχους, τόσο της επιχείρησης και των σπιτιών όπου μένουν οι συνάδελφοι, όσο και της αποτελεσματικής υπεράσπισης της συναδέλφισσας που δέχτηκε την τραμπούκικη επίθεση τους εργοδότη της. Ως πότε θα κλείνουν τα μάτια σε όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω τους και θα κάνουν πλάτες στο μεγάλο κεφάλαιο του νησιού και τους ξενοδόχους;

 

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΛΥΣΗ ΤΗΣ Ι.Β. ΑΠΟ ΤΟ “ΠΑΡΔΑΛΟ ΚΑΤΣΙΚΙ” ΣΤΗΝ ΚΑΡΥΑ ΛΕΥΚΑΔΑΣ

Εργοδοτική τρομοκρατία και απειλές, σεξιστικά σχόλια και ελαστική εργασία με σπαστά μεροκάματα συνθέτουν την εικόνα για την πλειοψηφία των εργαζομένων στην τουριστική σεζόν. Καταγγέλλουμε την παράνομη και καταχρηστική απόλυση της Ι.Β. από το εστιατόριο Παρδαλο Κατσικι στην Καρυά Λευκάδας όπου εργαζόταν το τελευταίο διάστημα. 

Αφορμή για την απόλυση ήταν η αντίδραση της Ι.Β σε σεξιστικό για το πρόσωπό της σχόλιο από τον προϊστάμενο προσωπικού, που είναι και μάγειρας του εστιατορίου, σε πελάτη του καταστήματος. Συγκεκριμένα, όταν η συναδέλφισσα ζήτησε το λόγο για το προσβλητικό και υποτιμητικό σχόλιο του προϊσταμένου, εκείνος αρνήθηκε το περιστατικό, άρχισε τις φωνές και τις απειλές μεταφέροντας το σκηνικό της έντασης μπροστά στους πελάτες και τους συναδέλφους της στο χώρο του εστιατορίου. Η απάντηση της εργοδοσίας ήρθε αρκετές ώρες αργότερα, μετά το κλείσιμο της βάρδιας, όταν και ανακοίνωσε την απόλυση στη συνάδελφο, δίνοντας πλήρη κάλυψη στην άθλια και σεξιστική συμπεριφορά του προϊσταμένου. 

Όλα αυτά δεν ήρθαν βέβαια σαν κεραυνός εν αιθρία! Η Ι.Β εργαζόταν στο εστιατόριο από τις αρχές Ιουλίου μέχρι 26.07 που της ανακοινώθηκε η απόλυσή της. Η αρχική διένεξη με την εργοδοσία ξεκίνησε με το είδος της δουλειάς που απαιτούσαν απο την Ι.Β. να κάνει. Να στέκεται δλδ όρθια με τις ώρες μπροστά από το εστιατόριο για να προσελκύει πελάτες, κατά παράβαση της σύμβασης εργασίας και της αρχικής συμφωνίας, πράγμα που αρνιόταν με επιμονή, βοηθώντας τους υπόλοιπους συναδέλφους της στο σερβίρισμα. Αυτό το είδος δουλειάς (κράχτης) ζητούταν εκ περιτροπής από όλους τους σερβιτόρους στο συγκεκριμένο εστιατόριο. Αρκετές φορές χρειάστηκε να αντιπαρατεθεί στη συνήθη πρακτική της εργοδοσίας για σπαστά ωράρια παρά τη ρητή αρχική συμφωνία για συνεχόμενη 8ωρη εργασία. Ενώ το ρεπό έμοιαζε με άπιαστο όνειρο για τους εργαζόμενους στο εστιατόριο που δουλεύουν 7 ημέρες την εβδομάδα κ ας προβλέπει άλλα η σύμβαση που υπογράφτηκε όταν ξεκίνησε η δουλειά. Όπως ήταν επακόλουθο η στάση της συγκεκριμένης εργαζόμενης, η διεκδίκηση δλδ των θεσμικως κατοχυρωμενων δικαιωματων της, δεν άρεσε στον εργοδότη και προχώρησε στην απόλυσή της.

Η απειλή της ανεργίας, οι λίστες με τους χιλιάδες σε αναμονή σε περίπτωση απόλυσης και η εργοδοτική τρομοκρατία βρίσκουν την απόλυτη εφαρμογή τους στις γαλέρες της τουριστικής σεζόν. Τι κι αν οι προβλέψεις για φέτος μιλούν για κέρδη-ρεκόρ; Για τα αφεντικά του τουρισμού ο μόνος σίγουρος δρόμος είναι το ξεζούμισμα των εργαζομένων, οι απειλές και οι απολύσεις. Εργοδότες-ΕΕ-Κεφάλαιο επιδιώκουν μια διαρκή ομηρία όπου οι όροι και οι συνθήκες εργασίας εξαρτώνται από το πόσο καλά «πουλάμε το τομάρι μας» και πόσα τελικά είμαστε διατεθειμένοι να ανεχτούμε.

Σηκώνουμε κεφάλι και αντιστεκόμαστε σε κάθε χώρο δουλειάς! Κανένας εργαζόμενος να μη μείνει μόνος του απέναντι στην εργοδοτική τρομοκρατία και αυθαιρεσία αυτό το καλοκαίρι! Η ΛΑΝΤΖΑ Αγωνιστική Εργατική Συσπείρωση στον Επισιτισμό-Τουρισμό εκφράζει την αλληλεγγύη της στην απολυμένη εργαζόμενη Ι.Β. Απαιτούμε την επαναπρόσληψη της συναδέλφου Ι.Β Απαιτούμε την άμεση καταβολή των ενσήμων της και των οφειλομένων αμοιβών της καθώς και ολόκληρη την αποζημίωση για την περίπτωση της αναιτιας και πρόωρης διακοπής της σύμβασης της. Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους Για εμάς είναι ξεκάθαρο πως η συλλογική οργάνωση και ο ανυποχώρητος αγώνας σε κάθε χώρο δουλειάς είναι τα μόνα όπλα που έχουμε για να πετύχουμε αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας και μισθούς. 

ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΥΠΗΡΕΤΕΣ ΚΑΝΕΝΟΣ 
ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΖΩΗ ΜΕ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ 

Το «τέρας» της τουριστικής βιομηχανίας

του Μπάμπη Συριόπουλου

Ο τουριστικός τομέας είναι σημαντικός για την ελληνική οικονομία καθώς η συνολική του συμβολή στο ΑΕΠ εκτιμάται στο 20% με 25%. Πρόκειται για έναν καπιταλιστικό κλάδο στον οποίο παράγεται υπεραξία από τους εργαζόμενους σ’ αυτόν. Εκτός όμως από την καπιταλιστική οικονομική λειτουργία του δεν μπορεί να μας αφήνει αδιάφορους το ίδιο το προϊόν που παράγει.

Ο τουριστικός τομέας συχνά αποκαλείται η βαριά βιομηχανία της Ελλάδας. Από ποσοτική άποψη είναι σίγουρα σημαντικός. Η άμεση συμβολή του στο ΑΕΠ είναι σχεδόν 10% και η συνολική του συμβολή εκτιμάται 20% με 25%, ενώ κινείται ανοδικά (8,3% το 2013). Στους κλάδους που εμπλέκονται άμεσα με τον τουρισμό (καταλύματα, εστίαση, ταξιδιωτικά πρακτορεία και μεταφορές πάσης φύσεως) εργάζονται πάνω από το 18% των μισθωτών (εννοείται με μεγάλες διακυμάνσεις ανάλογα με την εποχή) του ιδιωτικού τομέα, με ανοδική τάση κι εδώ από χρονιά σε χρονιά. Ο τουριστικός τομέας παράγει υπηρεσίες, εμπορεύματα που διαφέρουν από τα τυπικά εμπορεύματα-υλικά αντικείμενα που παράγει η κλασική βιομηχανία, κατά το ότι η στιγμή της παραγωγής τους συμπίπτει με αυτή της κατανάλωσής τους. Πρόκειται για έναν καπιταλιστικό κλάδο στον οποίο παράγεται υπεραξία από τους εργαζόμενους σ’ αυτόν. Ο εξωτερικός τουρισμός μάλιστα, λειτουργεί ως ένας κανονικός εξαγωγικός κλάδος, που στην Ελλάδα ισορροπεί σε μεγάλο βαθμό το αρνητικό εμπορικό ισοζύγιο.

Μία οικονομία ωστόσο η οποία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από ένα προϊόν («μονοκαλλιέργεια») είναι ευάλωτη στις διακυμάνσεις της αγοράς. Στην περίπτωση ειδικά του εξωτερικού τουρισμού το εμπορικό κομμάτι του τουριστικού προϊόντος είναι σε μεγάλο βαθμό συγκεντρωμένο σε λίγα χέρια που διαμορφώνουν και κατευθύνουν την τουριστική αγορά. Οι μεγάλοι tour operators είναι μονοπωλιακές επιχειρήσεις που μεσολαβούν ανάμεσα στις χώρες προέλευσης των τουριστών και στους προορισμούς τους, αγοράζουν μαζικά ξενοδοχειακές κλίνες και αεροπορικά εισιτήρια σε χαμηλές τιμές και τελικά «παράγουν» τουριστικά πακέτα που περιλαμβάνουν μεταφορές, διαμονή και συχνά διατροφή, περιήγηση, ενοικίαση αυτοκινήτου κτλ. Οι μεγαλύτεροι όμιλοι, οι γερμανικών συμφερόντων TUI και Thomas Cook και η βρετανική My Travel είναι μεγάλες καθετοποιημένες επιχειρήσεις με δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενους και επέκταση σε ξενοδοχειακές αλυσίδες και αεροπορικές εταιρείες. Ενδεικτικό στοιχείο του ελέγχου που ασκούν αυτοί οι όμιλοι στον εξωτερικό τουρισμό είναι το ποσοστό των αφίξεων με πτήσεις charter από τη Βρετανία που ξεπερνά το 90% του συνόλου των αφίξεων από αυτή τη χώρα. Με την κυριαρχία αυτών των ομίλων ο ελληνικός τουριστικός τομέας είναι και με άλλο τρόπο «εξαγωγικός». Οι έλληνες επιχειρηματίες υποχρεώνονται να παραχωρήσουν ένα κομμάτι από την υπεραξία που αποσπούν στα ευρωπαϊκά μονοπώλια που δραστηριοποιούνται σε αυτό τον τομέα. Την ίδια στιγμή για πολλούς έλληνες εργαζόμενους οι διακοπές είναι άπιαστο όνειρο και πολύ πιο ακριβοπληρωμένες καθότι δεν έχουν τη δυνατότητα να προαγοράζουν μαζικά και μισοτιμής τα τουριστικά προϊόντας. Εκτός όμως από την καπιταλιστική οικονομική λειτουργία του δεν μπορεί να μας αφήνει αδιάφορους το ίδιο το προϊόν που παράγει ο τουριστικός τομέας. Το εργατικό κίνημα και την κομμουνιστική πρωτοπορία τους αφορούν τα προϊόντα που παράγονται και ως αξίες χρήσης, οι ανθρώπινες ανάγκες που ικανοποιούν και κατ’ επέκταση ο κοινωνικός άνθρωπος που διαμορφώνουν. Ο σημερινός αναπτυγμένος καπιταλισμός είναι δομημένος με βάση συγκεκριμένα καταναλωτικά πρότυπα. Ακόμα και τα υλικά εμπορεύματα δεν κρίνονται με βάση κυρίως την υλική τους χρησιμότητα αλλά γίνονται σύμβολα, «σημεία» που παραπέμπουν σε έναν κόσμο ευημερίας, ατομικισμού και «μοναδικότητας», ανεμελιάς και απόλαυσης. Αυτή η «ατομική» αλλά μαζική και καταναγκαστική ανέφελη ευτυχία γίνεται όλο και περισσότερο δυσπρόσιτη για την εργαζόμενη πλειοψηφία σήμερα, στις συνθήκες της κρίσης και της εργασιακής ανασφάλειας και κατάργησης των εργατικών δικαιωμάτων, αλλά κυριαρχεί ακόμα έστω και ως άπιαστο όνειρο.

Αν αυτά ισχύουν για πολλά υλικά εμπορεύματα, στις υπηρεσίες, ιδίως αυτές που αφορούν στην ψυχαγωγία, στις διακοπές κτλ, αυτά τα χαρακτηριστικά διογκώνονται ακόμα περισσότερο. Η ίδια η έννοια της «υπηρεσίας» προέρχεται από τη φεουδαρχία και προϋποθέτει τη «φυσική» ανισότητα των ανθρώπων. Αν ο καπιταλισμός των υλικών προϊόντων υποτάσσει την ανθρώπινη εργασία, ο καπιταλισμός της βιομηχανίας των υπηρεσιών υποτάσσει τις ανθρώπινες σχέσεις και την επικοινωνία. Επανέρχονται έτσι, παρά την τυπική αστική ισότητα, η φεουδαρχική δουλοπρέπεια. Ο τουρίστας, που μπορεί να είναι εργάτης στη χώρα του, όταν βρίσκεται στο ξενοδοχείο ενός ελληνικού νησιού πρέπει να αισθάνεται σαν άγγλος ευγενής που περιστοιχίζεται από τους ακολούθους του, έτοιμους να ικανοποιήσουν κάθε του επιθυμία και παραξενιά με υποχρεωτικό χαμόγελο και προσομοιωμένη ανθρώπινη ζεστασιά και φιλοξενία. Παίρνοντας υπ’ όψη ότι το τουριστικό προϊόν είναι αναπόσπαστο κομμάτι του ευρύτερου περιβάλλοντος και της εικόνας της παραλίας, του χωριού, του νησιού, ολόκληρη η χώρα πρέπει να φαίνεται χαμογελαστή και χαρούμενη, χωρίς ταξικές αντιθέσεις και φτώχεια και κυρίως χωρίς κοινωνικούς αγώνες και ανατροπές. Για παράδειγμα, το 1974 με μείωση κατά 31% των αφίξεων έχει χαρακτηριστεί «τουριστική καταστροφή». Ο Σύνδεσμος Ελληνικών Επιχειρήσεων Τουρισμού (ΣΕΤΕ) είναι πολύ ευαίσθητος με ότι μπορεί να διαταράξει τη γαλήνη των επισκεπτών μας. Σε κατ’ εντολή του έρευνα μετράται η ποσοστιαία δυσμενής επίδραση της προσφυγικής κρίσης στη γερμανική, βρετανική και αμερικανική αγορά και η πολιτεία καλείται να αντιμετωπίσει το προσφυγικό πρόβλημα «ώστε να διασφαλιστεί με κάθε μέσο ότι δεν αλλοιώνεται η καθημερινότητα των τοπικών κοινωνιών{…}και δεν επηρεάζεται η λειτουργία των τουριστικών επιχειρήσεων…». Στην περιοδική έκθεσή του, τον Ιούλιο του 2016, ο ΣΕΤΕ βαθμολογεί πολύ αρνητικά την «διογκωμένη αβεβαιότητα» και την «επαναφορά της άμεσης απειλής του GREXIT» το διάστημα Ιανουάριος-Αύγουστος 2015.

Είναι φανερό ότι από αντικαπιταλιστική σκοπιά ο τουριστικός τομέας δεν μπορεί να είναι η «βαριά βιομηχανία» ούτε η ατμομηχανή της χώρας. Έχει θέση βέβαια ένας άλλος τουρισμός που θα φέρνει σε επαφή τους ξένους επισκέπτες με τους πραγματικούς ανθρώπους της Ελλάδας με τα προβλήματά τους, τους αγώνες τους και κυρίως την αξιοπρέπειά τους.

Η εξάπλωση του Airbnb στην Ελλάδα της κρίσης

Τα τελευταία χρόνια, η πλατφόρμα Airbnb καθώς και οι αντίστοιχες πλατφόρμες της «Οικονομίας του Διαμοιρασμού» (sharing economy) στον τουρισμό παρουσιάζουν ραγδαία «άνθιση» και στην Ελλάδα. Πρόκειται για μια τάση η οποία ήταν ιδιαιτέρως διαδεδομένη εδώ και χρόνια στο εξωτερικό, καθώς η «Οικονομία του Διαμερισμού» θεωρείται ότι παρέχει την δυνατότητα στους καταναλωτές να μοιράζονται ιδέες, προϊόντα και υπηρεσίες (όπως διαμέρισμα, το αυτοκίνητο κ.ά.) χωρίς ενδιάμεσους, μέσω διαδικτύου, μειώνοντας έτσι το κόστος.

Η πλατφόρμα Airbnb αποτελεί ιδέα του Αμερικανού Μπράιαν Τσέσκι. Ο προερχόμενος από εργατική οικογένεια Μπράιαν Τσέσκι, διευθύνων σύμβουλος και συνιδρυτής της Airbnb σήμερα, πριν από 10 χρόνια μετακόμισε στο Σαν Φρανσίσκο από το Λος Άντζελες, μαζί με έναν συμφοιτητή του, προσπαθώντας να στήσουν μια νέα επιχείρηση. Όταν κάποια στιγμή η ιδιοκτήτρια του σπιτιού, όπου έμεναν, τους ζήτησε αύξηση ενοικίου, οι δυο φίλοι για να καλύψουν τα έξοδα, σκέφτηκαν να υπενοικιάσουν τους κενούς χώρους του διαμερίσματος. Επειδή εκείνη την περίοδο στην πόλη γινόταν ένα βιομηχανικό συνέδριο και όλα τα ξενοδοχεία ήταν γεμάτα, βρήκαν σχεδόν αμέσως τους πρώτους του πελάτες. Κάπως έτσι ξεκίνησαν όλα και πλέον η πλατφόρμα Airbnb έχει παρουσία σε 191 χώρες και 34.000 πόλεις, με περισσότερα από 2 εκατομμύρια ακίνητα. Σύμφωνα με την εταιρεία Cowen, μέχρι το 2020 μέσω της Airbnb θα γίνονται καθημερινά 500 εκατ. διανυκτερεύσεις και ένα δισ. διανυκτερεύσεις μέχρι το 2025.

Στην χώρα μας, για την τεράστια εξάπλωση του φαινομένου Airbnb σημαντικοί παράγοντες αποτελούν η μεγάλη κατάρρευση των οικογενειακών εισοδημάτων τα τελευταία χρόνια, σε συνδυασμό πάντα με τη συνεχή αύξηση των τουριστικών ροών. Σύμφωνα με περυσινή μελέτη της Grant Thornton, το μέγεθος της συγκεκριμένης αγοράς εκτιμάται στα 1,38-1,45 δισ. ευρώ (περίπου το 10% των συνολικών τουριστικών δαπανών στη χώρα). Συνολικά υπολογίζεται ότι τα καταχωρισμένα ακίνητα στις διάφορες πλατφόρμες ενοικίασης αγγίζουν τα 87.000 είναι, εκ των οποίων τα 31.000 είναι μη πιστοποιημένα.

Μόνο για τον τρέχοντα Ιούνιο, τα διαθέσιμα καταλύματα, στούντιο, διαμερίσματα και βίλες, ανέρχονται σε 20.000 σε πέντε δημοφιλείς προορισμούς, παρουσιάζοντας αύξηση 40% σε σχέση με το 2014. Στην Αθήνα, υπολογίζονται σε 5.000, στην Κρήτη σε περίπου 10.000, στην Θεσσαλονίκη σε 1.000 και στην Ρόδο σε 1.500. Για κάθε κράτηση, η πλατφόρμα Airbnb κρατά το 10%, το 3% από τον ιδιοκτήτη και το υπόλοιπο από τον ενοικιαστή. Για ένα σύγχρονο αυτόνομο σπίτι απαιτούνται περίπου 120 ευρώ την ημέρα, ενώ για μια παρέα τριών-τεσσάρων ατόμων το κόστος ξεκινά από 150 ευρώ την ημέρα.

Σύμφωνα πάλι με έρευνα της Grant Thornton, η απουσία επαρκούς ρυθμιστικού πλαισίου για τη συγκεκριμένη δραστηριότητα οδηγεί σε απώλεια εσόδων για το κράτος (260-276 εκατ. ευρώ ετησίως), με τους ξενοδόχους να κάνουν λόγο για αθέμιτο ανταγωνισμό.

Πέρα όμως από τις «ανησυχίες» του τουριστικού κεφαλαίου (οι οποίες και δεν ενστερνιζόμαστε), προκύπτουν και άλλα ζητήματα από την ραγδαία εξάπλωση του φαινομένου στην χώρας μας. Αξίζει να προβληματιστούμε γύρω από τις συνέπειες που μπορεί να έχει μια τέτοια διαδικασία στον κοινωνικό ιστό, με τα σπίτια κάθε γειτονιάς να μετατρέπονται ανά πάσα στιγμή σε ξενώνες και οι μόνιμοι κάτοικοι σε ιδιοκτήτες-ενοικιαστές.

πηγή: prin.gr

#SEASONFIGHT. Κανόνας έχει γίνει η καθυστέρηση ή μη καταβολή δεδουλευμένων στο Ostria Resort & Spa Ιεράπετρας

Τις συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα καταγγέλουν εργαζόμενοι στο 5στερο  ξενοδοχείο ‘’Ostria Beach’’ που βρίσκεται λίγο έξω από την Ιεράπετρα Κρήτης. Φαίνεται ότι στο υπερπολυτελές  ξενοδοχείο, πίσω από τη χλιδάτη βιτρίνα,  τα  η ανασφάλιστη και απλήρωτη εργασία και η  εντατικοποίηση των εργαζομένων μέχρι τα όρια της ανθρώπινης αντοχής είναι κανόνας.

Σύμφωνα με μαρτυρίες εργαζομένων, τα δεδουλευμένα της προηγούμενης σεζόν τα πήραν λίγο πριν την έναρξη της φετινής, ακόμα και αυτοί που δούλεψαν μόνο τις 2 εβδομάδες των Χριστουγέννων στο χριστουγεννιάτικο χωριό που λειτουργεί τη συγκεκριμένη περίοδο μέσα στο ξενοδοχείο. Φαίνεται λοιπόν ξεκάθαρα ότι ο συγκεκριμένος εργοδότης το έχει σύστημα να κρατάει “ομήρους” τους εργαζόμενους, προκειμένου αυτοί να δεχτούν να στελεχώσουν το ξενοδοχείο και την ερχόμενη σεζόν, μήπως και πάρουν πίσω τα δεδουλευμένα τους.

Η κατάσταση δεν είναι πολύ διαφορετική και φέτος, με  καθυστέρηση καταβολής των δεδουλευμένων, και με την εντατικοποίηση να χτυπάει κόκκινο. Όπως αναφέρεται, την φετινή σεζόν έγινε μεγάλη μείωση προσωπικού με αποτέλεσμα  ελάχιστοι εργαζόμενοι  κυρίως στο εστιατόριο του ξενοδοχείου να αναγκάζονται να  εξυπηρετούν το σύνολο της πληρότητας του ξενοδοχείου. Για ρεπό φυσικά ούτε λόγος ενώ οι εργαζόμενοι δεν τολμούν καν να ζητήσουν γιατί γνωρίζουν ότι δεν θα πάρουν.  Επίσης, δεν είναι λίγες οι φορές που εργαζόμενοι αναγκάζονται να κρύβονται σε δωμάτια και αποθήκες γιατί έχει έρθει  η Επιθεώρηση Εργασίας και εκείνοι είναι ασφαλισμένοι για 4 ώρες δουλειάς ενώ δουλεύουν 8 ώρες ή και παραπάνω. Μέσα σε όλα αυτά, είναι και η συνεχόμενη πίεση που δέχονται για όλο και καλύτερη  απόδοση  ενώ αν κάποιος τολμήσει να μην είναι τόσο συγκεντρωμένος στη δουλειά του για μια στιγμή,  προφανώς και δεν αντιμετωπίζεται με τον καλύτερο τρόπο από τους ανωτέρους του. Απειλές, βρίσιμο κλπ είναι στο καθημερινό ρεπερτόριο των ανωτέρων προς τους κατωτέρους.

Όλα αυτά, δεν αποτελούν μεμονωμένο περιστατικό αλλά είναι η ζοφερή εργασιακή πραγματικότητα που αντιμετωπίζουν χιλιάδες εργαζόμενοι σε υπερπολυτελή ή και μη ξενοδοχεία κατά τη διάρκεια της τουριστικής σεζόν. Τα απάνθρωπα ωράρια, οι εργοδοτικές αυθαιρεσίες με επιπλήξεις ή απειλές , η απλήρωτη και ανασφάλιστη εργασία αποδεικνύουν ότι  η  ‘’ανάπτυξη του τουρισμού’’ περνάει μέσα από την ολοένα και μεγαλύτερη εκμετάλλευση για την πλειονότητα των εργαζομένων.

#seasonFIGHT: πανελλαδική καμπάνια για τα δικαιώματα των εργαζόμενων στην τουριστική σεζόν

#seasonFIGHT: πανελλαδική καμπάνια για τα δικαιώματα των εργαζόμενων στην τουριστική σεζόν

#seasonFIGHT 

ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΥΠΗΡΕΤΕΣ ΚΑΝΕΝΟΣ

ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΛΟΥΤΟ ΤΟΥΣ – ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΖΩΗ ΜΕ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ

πανελλαδική καμπάνια για τα δικαιώματα των εργαζόμενων στην τουριστική σεζόν

Το καλοκαίρι σηματοδοτεί κάθε χρόνο την περίοδο της πιο βάρβαρης εκμετάλλευσης για τους χιλιάδες εργαζομένους στον τουρισμό. Για τη φετινή χρονιά οι προβλέψεις είναι ξεκάθαρες. Οι βιομήχανοι του τουρισμού μιλούν για 27.000.000 αφίξεις, αριθμό-ρεκόρ που συνεχίζει την αλματώδη πορεία των τελευταίων χρόνων, ενώ αντίστοιχα αναμένεται να εκτοξευθούν και τα κέρδη για τους εργοδότες. Βασική προϋπόθεση γι’ αυτό βέβαια αποτελεί η ολοένα και μεγαλύτερη εκμετάλλευση για την πλειονότητα των εργαζομένων.

Ο τουριστικός κλάδος είναι, μαζί με τη ναυτιλία, από τους πιο κερδοφόρους της χώρας. Αποτελεί για το ντόπιο κεφάλαιο τη «βαριά βιομηχανία» της χώρας. Η ανάπτυξη βέβαια που ευαγγελίζονται οι εκάστοτε κυβερνήσεις, η ΕΕ και ο ΣΕΒ βασίζεται στις συνεχείς μειώσεις μισθών και στην υπερεκμετάλλευση για τη συντριπτικήπλειονότητα των εργαζομένων στον τουρισμό.

Χωρίς κλαδική σύμβαση εργασίας από το 2012, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, και με τα μεροκάματα να καθορίζονται από την ΕΓΣΣΕ, που σημαίνει ημερομίσθιο 22,87 ευρώ(!). Χωρίς εποχικό επίδομα για χιλιάδες εργαζομένους εξαιτίας της επέκτασης της μαύρης και της αδήλωτης εργασίας. Με υποχρεωτικές μειώσεις και απολύσεις ακόμα και στους κολοσσούς της τουριστικής βιομηχανίας (βλ. Αστέρας Βουλιαγμένης ή Χίλτον). Και όλα αυτά, την ώρα που τα κέρδη για τα αφεντικά ανθούν και το 50% από τις εκκινήσεις εργασιών για το 2015 αφορά ξενοδοχειακές μονάδες και εστιατόρια.

Σήμερα μπορούμε να μιλάμε για έναν τεράστιο χώρο πειραματισμού για το πέρασμα και την εμπέδωση των νέων εργασιακών σχέσεων. Ο ΣΕΤΕ, οι ξενοδόχοι, οι tour operators και η εργοδοσία δεν είναι μόνοι τους. Εδώ και δεκαετίες έχουν εξασφαλίσει τη σύμπνοια των εκάστοτε κυβερνήσεων, οι οποίες υπηρετούν τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου. Αξιοποιούν και αναπτύσσουν το οπλοστάσιό τους με μέτρα ειδικά απέναντι στη νεολαία. Τα φετινά voucher τουρισμού περιλαμβάνουν 6.650 θέσεις κακοπληρωμένης μαθητείας (πραγματικής εργασίας) επιδοτούμενες με 30.000.000 ευρώ για τις επιχειρήσεις!

Μέσα στην καλοκαιρινή σεζόν τα πράγματα αλλάζουν προς το χειρότερο μήνα με το μήνα, ενώ στοιχειώδη δικαιώματα καταργούνται χρόνο με το χρόνο. Μισθοί λίγο πιο πάνω από τον κατώτατο (και για τους νέους μέχρι 25 ακόμα πιο χαμηλά), ενώ δε θεωρείται αυτονόητη υποχρέωση για την εργοδοσία η παροχή δωρεάν στέγης και σίτισης. Υπερεργασία (σχεδόν πάντα πάνω από 10 ώρες) και απλήρωτες υπερωρίες θεωρούνται κανόνας, ενώ η κατοχύρωση όλων των δεδουλευμένων ενσήμων αποτελεί συνήθως προϊόν ατομικής διαπραγμάτευσης. Αποτέλεσμα της εντατικοποίησης μέχρι τα όρια της ανθρώπινης αντοχής ήταν και ο θάνατος καμαριέρας σε ξενοδοχείο στη Ζάκυνθο το 2015.

Όλοι εμείς, οι εργαζόμενοι του κλάδου, δεν μπορούμε να μείνουμε απαθείς.

Απευθύνουμε κάλεσμα αγώνα για δουλειά και ζωή με δικαιώματα στους συναδέλφους στην τουριστική σεζόν. Απευθύνουμε κάλεσμα στους συνάδελφους μας στο εμπόριο, στα λιμάνια και στις μεταφορές, στους γιατρούς και τους ξεναγούς, σε όλους αυτούς που ζουν στο πετσί τους τα καλοκαίρια της εκμετάλλευσης για τους πολλούς και των κερδών για τους λίγους!

Όχι για την τιμή των όπλων αλλά για να κερδίσουμε όλα αυτά που τα αφεντικά μας καρπώνονται από τον δικό μας ιδρώτα!

Ξέρουμε καλά πως ο κυβερνητικός και εργοδοτικός συνδικαλισμός των ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ αλλά και της ΠΟΕΕ- ΥΤΕ αντιστρατεύεται τα εργατικά συμφέροντα και διευκολύνει την κυβέρνηση να περάσει την αντιδραστική πολιτική της ΕΕ, του ΔΝΤ και του κεφαλαίου. Όχι μόνο μας θεωρούν αόρατους, αλλά δεν προτείνουν κανένα αγωνιστικό σχέδιο, έχουν σημάνει την απεργοσπασία και την παράδοση, έχουν κηρύξει σιωπητήριο αγώνων βάζοντας πλάτη στην κατάργηση μιας σειράς κατακτήσεων.

Να πιάσουμε το νήμα των αγώνων με αφετηρία την απεργία του κλάδου στις 20 Ιουλίου! Κανένας εργαζόμενος να μην πάει για δουλειά!

Να αναλάβουμε δράση άμεσα με ενημέρωση στους χώρους δουλειάς, πρόγραμμα δράσης και πλαίσιο αγώνα για την υπεράσπιση των εργαζομένων του κλάδου και ιδιαίτερα του πιο σκληρά εκμεταλλευόμενου τμήματός του, των εργαζομένων στην τουριστική σεζόν. Με σωματεία αγωνιστικά και επιτροπές αγώνα στους χώρους δουλειάς, όπλο πραγματικό στα χέρια των εργαζομένων. Σε αυτό το σχέδιο κάθε αγωνιστική δύναμη, κάθε εργατική συλλογικότητα και κάθε σωματείο οφείλει να συμβάλλει.

Κανένας εργαζόμενος να μη μείνει μόνος του απέναντι στην εργοδοτική τρομοκρατία και αυθαιρεσία αυτό το καλοκαίρι!

  • Υπογραφή κλαδικής ΣΣΕ στον επισιτισμό, εφαρμογή της καθολικά, και ένταξη όλων των ειδικοτήτων στα βαρέα και ανθυγιεινά ένσημα. Πενθήμερο – 8ωρο και μισθολογικές απολαβές όπως αυτές διαμορφώνονταν από την τελευταία κλαδική του 2012. Κάτω ο νόμος Κατρούγκαλου και όλοι οι αντιασφαλιστικοί νόμοι. Να επιστραφούν τα κλεμμένα των ταμείων. Αποκλειστικά δημόσιο, καθολικό σύστημα κοινωνικής ασφάλισης.
  • Αξιοπρεπής σίτιση και στέγαση για κάθε εργαζόμενο δωρεάν, χωρίς καμιά συμμέτοχη.
  • Επίδομα ανεργίας για κάθε εποχικό υπάλληλο με τη λήξη της σύμβασής του. Καταβολή δώρου Χριστουγέννων και επιδόματος αδείας, καθώς και κάθε νόμιμη άδεια.
  • Διεκδίκηση υγιεινών και ασφαλών συνθηκών εργασίας, κόντρα στη στάση της εργοδοσίας που μας θεωρεί αναλώσιμους. Το περιστατικό στη Ζάκυνθο με τον θάνατο της φοιτήτριας- καμαριέρας, αλλά και τα εργατικά ατυχήματα-δολοφονίες σε Everest και Mikel να είναι τα τελευταία.
  • Κατάργηση των προγραμμάτων voucher και μαθητείας στον κλάδου του επισιτισμού, αλλά και παντού, τα οποία αντί για μόνιμη και σταθερή δουλειά προσφέρουν εναλλακτικές και ευέλικτες μορφές εργασίας, αντί για μισθό στον εργαζόμενο δίνουν στον εργοδότη επίδομα εργασίας για να μας το δίνει για τον πλούτο που έχουμε παράξει όλο το διάστημα της εκπαίδευσης σαν χαρτζιλίκι για τον κόπο μας. Όχι στον εργασιακό μεσαίωνα που μας έχουν διαμορφώσει και στις συνθήκες με τις οποίες εργαζόμαστε.
  • Καμιά επιπλέον περικοπή στους μισθούς. Όχι στις απολύσεις. Την ώρα που ντόπιο και ξένο τουριστικό κεφάλαιο πλουτίζουν, είτε κλείνοντας είτε –κυριολεκτικά– ξεπουλώντας επιχειρήσεις (βλ. Αστέρας Βουλιαγμένης-Athens Ledra), εργαζόμενοι μένουν άνεργοι ή απλήρωτοι χωρίς να βρίσκουν εναλλακτική.
  • Την κρίση να την πληρώσει αυτός που τη δημιούργησε. Να σπάσουμε τον φαύλο κύκλο πουδημιουργούν ΕΕ-κεφάλαιο για τον τουρισμό. ΣΕΤΕ – ξενοδόχοι – tour operators – εργοδοσία θησαυρίζουν πάνω στην υπερεκμετάλλευση των εργαζομένων και σε αυτό βασικό εργαλείο αποτελεί το ΕΣΠΑ.